يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند . ( پنجم ) خريدارى بنده‌هائى كه در شدت مىباشند وآزاد كردن آنان . ( ششم ) بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد . ( هفتم ) في سبيل الله ، يعنى كارهائى كه مىتوان با آنها قصد قربت نمود مثل ساختن مسجد ، ومدرسه‌اى كه علوم دينيه در آن خوانده مىشود ، وتنظيف شهر ، واسفالت راهها وتوسعه آنها ومانند اينها . ( هشتم ) ابن السبيل يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده واحكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد شد . ( مسأله 1934 ) احتياط واجب آنست كه فقير يا مسكين بيشتر از مخارج سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد . ( مسأله 1935 ) كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج يك سال أو هست يا نه ، نمىتواند زكات بگيرد . ( مسأله 1936 ) صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر است ، مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار كار ، يا ملك ، يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند . ( مسأله 1937 ) فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه‌اى دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد وهمچنين است أثاث خانه ، وظرف ، ولباس تابستانى ، وزمستانى ، وچيزهائى كه به آنها احتياج دارد ، وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ، مىتواند از زكات خريدارى نمايد . ( مسأله 1938 ) فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست بنابر احتياط واجب بايد ياد بگيرد وبا گرفتن زكات زندگى نكند . ولى تا وقتي مشغول